மனிதனை படைத்த கடவுள், கஷ்டத்தை ஏன் கொடுத்தான் ?

கடவுள் இருக்கிறாரா இல்லையா என்பதற்குள் நான் புக விரும்பவில்லை... ஆனால், பலதரப்பட்ட சிந்தனையை உங்கள் முன் வைக்க விரும்புகிறேன்... உங்கள் தேடலுக்கு இவை உதவ கூடும்... எதை தேடுவது , எதை மறுப்பது, எது இலக்கு என்பதை எல்லாம் தீர்மானித்து கொள்ள வேன்டியது நீங்கள்தான்..

நான் எதையும் பிரச்சாரம் செய்யவில்லை... ஒரு பார்வையாளனாக , பகிர்ந்து கொள்கிறேன்..
இன்று பார்க்க இருப்பது , கிறிஸ்தவ மதம் சார்ந்தது

********************

ஏவாள் தோட்டத்தில் பாம்பை சந்திதாள். இந்த பழத்தை சாப்பிடு என்று ஆசை காட்டியது பாம்பு..கடவுளின் எச்சரிக்கை நினைவுக்கு வர, மறுத்தாள் ஏவாள்.
"இதை சாப்பிட்டால் உன் அழகு கூடும். அழகு இல்லாவிட்டால், ஆதாம் வேறு பெண்னை நாட கூடும் என்றது பாம்பு..

" சும்ம சொல்லாதே. இங்கு என்னை விட்டால், வேறு பெண் இல்லை "

பாம்பு அவளை அழைத்து சென்று, கிணற்றை காட்டியது. " பார், அவன் ஒரு பெண்ணை மறைத்து வைத்து இருக்கிறான் "
தன் அழகான உருவத்தை பார்த்தாள் .
அவள் மனதில் பொறாமை, பயம், கோபம் எல்லாம் தோன்ற , பழம் சாப்பிட ஒப்புக்கொண்டாள்.

(நாம் செய்யும் பல தவறுகளை , மிகவும் சரியானது என நினைத்துதான் செய்கிறோம்..)


***************************
உலகில் நிலவும் அமைதி இன்மை, சண்டைகளை பார்த்து மனம் நொந்த நோவா இறைவனிடம் முறையிட்டார்
" கடவுளே.. உலகில் இவ்வளவு கஷ்டம் இருக்கும், ஏற்ற தாழ்வுகள் இருக்கும், பிரச்சினை இருக்கும் என்பதெல்லம் அறியும் ஆற்றல் படைத்தவர் நீங்கள். பின் ஏன் இப்படி படைத்தீர்கள்? . மனிதனை படைத்தது, அவனை கஷ்டப்படுத்தி ரசிப்பதர்காகவா? "

கடவுள் பேசினார்

" நல்லோரின் பிரார்த்தனைகளுக்கு எப்போதும் பலன் உண்டு. உங்கள் வேலையை நீங்கள் உணர வேன்டும் என்பதற்காகவே இப்படி செய்தேன். நீயும் , உன் வ்ழிதோன்றல்களும், ஒன்றும் இல்லாத இந்த உலகில் இருந்து . புதிதாக ஒன்றை படைப்பீர்கள். நீங்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து அமைப்பதுதான், உலகம்.. செயலுக்கும் , விளைவுக்கும் நீங்களே பொறுப்பு. மனிதனை படைத்து மட்டுமே நான். துன்பங்களுகு நான் காரணம் இல்லை. அவனே அதை உருவக்கி கொள்கிறான் ."

*************

சாத்தான் , தன் நண்பர்களுடன் பேசிகொண்டிருந்த போது, ஒரு மனிதன் எதொ ஒன்றை தரையில் இருந்து எடுப்பதை பார்த்தனர்..

" அவன் உண்மையின் ஒரு துண்டை கன்டுபிடித்து விட்டான் "

சாத்தானின் நன்பர்கள் , கவலை பட்டனர். ஒரு துளி உண்மை போதுமானது. அவன் ஆன்மா காப்பாற்றப்படும். நரகத்திற்கு வரும் ஆட்களின் எண்ணீககையில் ஒன்று குறையும்.

சாத்தான் சிரித்தது " கவலை வேண்டாம். அவன் அந்த ஒரு துளி உணமயை வைத்து என்ன செய்வான் தெரியுமா? உண்மையை சொல்லி தருகிறேன்.. நான் தான் மீட்பன் ,குரு , கட்வுள் என்று சொல்லி ஒரு கூட்டத்தை சேர்க்க ஆரம்பிப்பான். கடைசியில் எல்லொரும் நம்மை வந்து சேர்வர்கள்.. எப்பொதும் நடப்பதுதானே !!! "

மதியார்க்கும் மதிப்பவர்க்கும் மதிகொடுக்கும் மதியே

" என்னம்மா... சாமிக்கு பூ கட்டி முடிச்சுட்டியா ? "
அப்பாவின் குரலை கேட்டதும் வேகமாக பூ தொடுக்க ஆரம்பித்தாள் ரேவதி....

தினமும், சாமிக்கு பூ மாலை சாத்தி, பூஜை செய்ய வேண்டும் என்பது அந்த வீட்டில் எழுதப்படாத விதி...

தினமும் சாமி கும்பிடுவதா, அல்லது அதிர்ஷ்டமா, அல்லது உழைப்பா, என்றெலாம் தெரியவில்லை...அந்த குடும்பம் நன்றாக இருப்பது என்னவோ நிஜம்...

" உன்னை ஒரு நல்ல இடத்துல கட்டி கொடுதுட்ட, பகவான் நினைப்பிலேயே என் காலத்தை ஓட்டிடுவேன் " என அடிகடி சொல்லுவார்....

***
அன்று நல்ல மழை... ரேவதியும் அம்மாவும் மட்டும் இருந்தார்கள்... அப்பா கோயில் சென்றி இருந்தார்....

வெளியே ஏதோ முனகல் சத்தம்... ரேவதி எட்டி பார்த்தாள்.. யாரோ ஒரு முதியவர்... குளிரில் நடுங்கி கொண்டு இருந்தார்.... ரேவதிக்கு பாவமாக இருந்தது... வீட்டில் அப்பா வேறு இல்லை... எப்படி உதவுவது...

சரி ...பரவயில்லை என நினிதவள், ' அய்யா..கொஞ்சம் அந்த பைக் பக்கத்துல வந்து உட்காருங்க... மழை மேலே படாது என்று, பைக் நிறுத்தும் இடத்தில் உட்கார வைத்தாள்"

" பாவம் டீ ..மழை நிற்கும் வரை இருந்துட்டு போகட்டும்,," அம்மாவும் ஆதரவு கரம் நீட்டினாள்....

அதற்குள் அப்பாவும் வந்து விட்டார்... " ஒரே மழை..எப்படியோ வந்துட்டேன் ... அது யாரு ? ":

" மழைல யாரோ கஸ்த்ட பட்டங்க... அதன் வெளியிலேயே, உட்கார வச்சேன் "

" சரிம்மா... யாரையும் நம்ப முடியாது.... எச்சரிக்கைய இருக்கணும் ..சரி மழை நின்னுடுச்சு... அவரையும் கூப்பிடு ..சாபிடிடு கிளம்பட்டும் "

அனைவரும் சாப்பிட அமர்ந்தோம்.... அம்மா பரிமாறினாள்..

" அய்யா பெரியவரே..உங்களுக்கு பிடிச்ச சாமியை, ரெண்டு நிமிஷம் பிரார்த்தனை பண்ணுங்க..இல்லேன்னா, நான் சொல்ற ஸ்லோகம் சொல்லுங்க... சாப்பிடலாம் "

பெரியவர் சிரித்தார்... " நன்றிங்க... ஆனா , நான் சாமி எல்லாம் கும்பிடுவது இல்லை... எம்பது வருஷமா இப்படித்தான் இருக்கேன்... கடவுள் இல்லைனு உறுதியா நம்புறேன் "

ரேவதிக்கு குழப்பமாக இருந்தது... " பார்க்காத கடவுளை, இல்லை என்றோ இருக்கிறார் என்றோ நம்புவது பைத்திய கார தனம் அல்லவா... எந்த நம்பிக்கையும் இல்லாமல் இருந்தால்தானே உண்மை தெரியும் ?"

அப்பாவுக்கு பெரியவர் சொன்ன பதில் எரிச்சல் மூட்டியது....
" நான் பல வருஷமா சாமி கும்டிட்றேன்..வீட்ல சில விதிகளை கடை பிடிக்றேன்... நான் கும்புட்ற சாமிய தான் கும்பிடனும்னு சொல்லல... ஏதோ ஒரு சாமிய . கும்பிடுங்க... சாப்பிடலாம் "

பெரியவர் புன்னகைத்தார்... " எனக்கு அதுல எல்லாம் நம்பிக்கை இல்லை"

"அப்படீனா, நீங்க கிளம்பலாம்... போயிட்டு வாங்க...." கண்டிப்பாக சொன்னார் அப்பா....

பசியுடன் உட்கார்ந்து இருந்த முதியவர், ஏக்கத்துடன் சாப்பாட்டு தட்டை பார்த்தபடி எழுந்தார்...

திடீரென பூஜை அறையில் இருந்து குரல் கேட்டது....

உள்ளே யாரும் இல்லையே... எப்படி குரல் வருகிறது? கடவுளா...?

" அருமை பக்தா.... நான் இருப்பதை நம்பாதவனுக்கு, என்னை தூற்றுபவனுக்கு, எம்பது வருடங்களாக நான் உணவு கொடுத்து வருகிறேன்.... ஒரே ஒரு நாள் அவனுக்கு நீ உணவிட மாட்டாயா ? அப்படிஎன்றால், நீ என்னை பற்றி என்னதான் புரிந்து கொண்டாய் ?"

அப்பாவுக்கு புரியவில்லை..ரேவதிக்கு புரிந்தது போல இருந்தது.

*************************************************