Monday, June 1, 2020

மேதைகளின் மோதல் .. சிவாஜி , டிஎம்எஸ் , சீர்காழி, அகிலன்


அந்த காலத்தில் சிவாஜி , எம்ஜிஆருக்கு டிஎம் எஸ்தான் பாடுவார்
இருவருக்கும் ஏற்றமாதிரி வேறுபட்ட பாணிகளில் பாடுவார்

இந்த சூழலில் குங்குமம் படத்தில் சின்னஞ்சிறிய வண்ணப் பறவை என்றொரு பாடல்.. வழக்கம்போல டிஎம் எஸ் சை அணுகினர்

இசை அமைப்பாளர் சொன்ன மெட்டை கேட்ட டிஎம்ஸ் இது எனக்கு செட் ஆகாது .உணர்வுடன் , baவத்துடன் பாடுவது என் பாணி. இந்த பாடல் ராகத்துக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் பாடல். பிருகாக்கள் அழகாக இடம் பெற்றுள்ளன. இதைப்பாட நான் தகுதியானவன் அல்லன்.  சீர்காழி கோவிந்தராஜன் இது போன்ற பிருகாக்களை துல்லியமாக தன் குரலில் கொண்டு வருவபவர். அவரைப் அணுகுங்கள் என்றார்

அதன்படி சீர்காழியை பாட வைத்தனர்

பாடலை கேட்ட சிவாஜி , பாடல் அற்புதம். ஆனால் நான் பாடுவது போல இல்லை. உணர்வு இல்லை.  டி எம் எஸ் ஸையேபாட வையுங்கள் பாட வையுங்கள் என்றார்
அதன்பின் பாடலின் ராக அம்சங்களை நீர்த்துப்போகச்செய்து ஜனரஞ்சகப்படுத்தி டிஎம்எஸ்ஸை பாட வைத்தனர்.  சீர்காழி பாடிய வெர்ஷனை தன்னால் பாடியிருக்க முடியாது என டிஎம்எஸ் பல மேடைகளில் பெருந்தன்மையாக தன்னை தாழ்த்திக் கொண்டு பேசியிருக்கிறார்.ஆனால் சீர்காழிக்கு சிவாஜி மேல் வருத்தம்தான்

பிறருக்கு விருந்து சாப்பாடு போடுங்கள் . வேண்டாம் என சொல்லவில்லை. ஆனால் என் எச்சில் இலையில் பிறரை சப்பிட வைக்காதீர்கள் என அவரிடமே தன் கோபத்தை நேரடியாக காட்டினார்

ஆனாலும் சிவாஜி சீர்காழி மேல் கோபப்படவில்லை.
சிவாஜி படங்களில் பிற பாத்திரங்களுக்கோ , அசரீரியாகவோ அவருக்கு வாய்ப்புகள் வழங்கப்பட்டன

இதுபோல இன்னொரு சம்பவம்

பாவை விளக்கு படத்தில் காவியமா நெஞ்சின் ஓவியமா என்ற பாடல் தாஜ்மகாலில் படமாக்கப்பட்டது.

கதாசிரியர் அகிலனுக்கு பிடிக்கவில்லை. இயக்குனர் காரணம் கேட்டார்.
சிவாஜி சில்க் ஜிப்பா அணிந்திருப்பது கதாபாத்திர இயல்பையோ உணர்வையோ பிரதிபலிக்கவில்லை. நான் எழுதியபடி கதர்ச்சட்டைதான் பொருத்தமாக இருக்கும் என்றார்

சிவாஜியிடம் இந்த பிரச்சனை சென்றது
அவர் அகிலனை தனியாக அழைத்துச் சென்று பேசினார்
கதையை நீங்கள் அழகாக படைத்து விட்டீர்கள். அந்த உணர்வை காட்சி வடிவால் எப்படி கொண்டுவருவது என இயக்குனர் , ஒளிப்பதிவாளர் என பலர் யோசிக்கிறார்கள். நானும் என் பங்கை ஆற்றுகிறேன். சில்க் ஜிப்பா காற்றில் அசைகையில் அது ஒரு ஃபீல் உருவாக்கும்.  நீங்கள் சித்தரித்த உணர்வு காட்சி வடிவில் வந்து விடும். அதை செயல்படுத்ததான் அனைவரும் உழைக்கிறோம் என்றார் சிவாஜி

இதைக்கேட்ட அகிலன் , கதாசிரியன் அன்ற எல்லையை தாண்டி நான் பேசி இருந்தால் வருந்துகிறேன். இது ஒரு கூட்டு முயற்சி என்பதை ஏற்கிறேன் என்றார்

அடடா..  இதற்கு ஏன் வருத்தம் ? நீங்கள் கோட்டும் ஈடுபாடு எனக்கு மகிழ்ச்சிதான். அதனால்தானே கதாசிரியரான உங்களை படப்பிடிப்புக்கு அழைத்து வந்திருக்கிறோம். உங்கள் கலுத்துகளை சொல்ல தயங்காதீர்கள். என சொன்னார் சிவாஜி.
இருவரும் கட்டிஅணைத்துக் கொண்டனர்
ஒரு அழகான நட்பு உருவாகி கடைசி வரை நீடித்தது

Saturday, May 30, 2020

டிஎம்எஸ் − இளையராஜா பரஸ்பர அவமானங்கள்


ராணி மேரி கல்லூரியில் இளையராஜாவின் நிகழ்ச்சி ஒன்று நடந்தது.  பெண் மாணவர்களின் கேள்விகளுக்கு அவர் பதிலளித்தார்.
    ஒருவர் கேட்டார். உங்கள் முதல் நாட்டு வெளிநாட்டு விஜயத்தில் நிகழ்ந்த மறக்க முடியாத அனுபவம் ஏதேனும் இருந்தால் சொல்லுங்கள்


  முதல் விஜயத்தில் எவ்வளவோ பாராட்டுகள் கிடைத்திருக்கலாம். இனிய நிகழ்வுகள் நடந்திருக்கலாம்

   ஆனால் இளையராஜா இப்படி பதிலளித்தார்

   ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முன் எனக்கு இசையறிவு போதாது என டிஎம்எஸ் மட்டம் தட்டி பேசி அவமானப்படுத்தினார். என் படங்களில் பாடிக்கொண்டே இப்படி பேசியதை மறக்க முடியவிநில்லை என்றார்

    வருத்தமாக இருந்தது.

டிஎம்எஸ் பின்விளைவுகள் தெரியாமல் அப்படி பேசக்கூடியவர்தான். ஆனால் ஒரு கணத்திலேயே அதை மாற்றிக் கொள்வார்

   நான் ஒரு ராசி இல்லாத பாடல்தான் தன் மார்க்கெட்டை அழித்தது என கோபமாக பேசுவார். அடுத்த கணமே , அவர்களை குற்றம் சொல்லவில்லை. என் குரல் பிடித்ததால்தான் பாட வைத்தார்கள் என்பார்

டிஎம்எஸ் அப்படி பேசி இருக்ககூடாது. இளையராஜாவும் அதை பெருந்தன்மையாக மறந்திருக்கலாம்

  ஆனால் பிற்காலத்தில் பதிலடி கொடுத்தார்

   நான் வாழ வைப்பேன் படத்தில்  எல்லோரும் பாடுங்கள் என ஒரு பாடல்.

சிவாஜியின் ஆஸ்தான பாடகர் டிஎம்எஸ் பாடினார்

உங்களுக்கு பாடத் தெரியவில்லை என சொல்லிவிட்டு அதே பாடலை எஸ்பிபி யை பாட வைத்தார் இளையராஜா.

முந்தைய அவமானத்துக்கு பதிலடி

மிக மிக வருந்ததக்க நிகழ்வு

அதன்பின் டிஎம்எஸ்சுக்கு வாய்ப்பு கொடுக்கவே இல்லை

எந்தன் பொன் வண்ணமே

பூப்போலே

நல்லவர்க்கெல்லாம்

அந்தப்புரத்தில் ஒரு

அம்மா நீ சுமந்த

அன்னக்கிளி உன்னை

தேன்மல்லி பூவே

நேரமிது நேரமிது

ஐம்பதிலும் ஆசைவரும்

எனபது போல பல பாடல்களை இந்த இணை கொடுத்தது

இவர்கள் பிரிவு நிகழ்ந்திராவிட்டால் மேலும் பல நல்ல பாடல்கள் நமக்கு கிடைத்திருக்கும்








Friday, May 29, 2020

இணைய மொண்ணைகளும் ரமணி சந்திரனும் .. விவாதம்


திண்ணை இதழில் வெளியான  இணைய எழுத்தாளர்களும் ரமணிச்சந்திரனும் என்ற கட்டுரை சார்ந்த விவாதம்


வ.ந.கிரிதரன் says:
May 28, 2020 at 5:45 am
ஆசிரியருக்கு வணக்கம்,

இது பிச்சைக்காரனின் ‘ரமணிச்சந்திரன் மற்றும் முகநூல் எழுத்தாளர்களின் தேவை’ என்னும் கட்டுரை பற்றிய சுருக்கமான எனது எதிர்வினை.

முகநூலில் அனைத்துப்பிரிவினருமுள்ளனர். சாதாரண மனிதர்கள் முதல் பல்வேறு துறைகளில் பாண்டித்தியம் பெற்றவர்கள் வரையிலுள்ளனர். முகநூலில் யார் யாருடன் நண்பர்களாகவிருக்க வேண்டுமென்பது முக்கியம். எழுத்தாளர் ஒருவர் கலை, இலக்கியத்துறையில் நாட்டமுள்ளவர்களுடன் நட்பாகவிருக்கலாம். தன் உறவினர்கள், நண்பர்களுடன் இன்னுமொரு குழுவில் இருக்கலாம். அவ்விதமில்லாமல். ஒரு குழுவில் அனைத்துப்பிரிவினரையும் உள்ளடக்கியிருந்தால் எதிர்மறையான விளைவுகளே ஏற்படும். இவரைப்போன்றவர்கள் முகநூலை எவ்விதம் ஆரோக்கியமாகப்பாவிக்கலாம் என்பதைப்புரிந்துகொண்ட பின்னர் அதனைத்தம் தேவைகளுக்கேற்பப்பாவிக்க வேண்டும். அவ்விதம் பாவிக்காவிட்டால் இவர்கள் பார்வையில் ரமணிசந்திரன், முகநூல் எழுத்தாளர்கள் எல்லோரும் ஒரே தட்டில்தான் தெரிவார்கள்.

இவர் முகநூல் ‘லைக்ஸ்’ பற்றிக் கூறுவது, பெரும்பாலான முகநூல் எழுத்தாளர்கள் பற்றிக் கூறுவதில் உண்மைகள் இல்லாமலில்லை. அவை விவாதத்துக்குரியவை. அதே சமயம் நாடறிந்த எழுத்தாளர்கள் பலர் முகநூலிலுள்ளார்கள். தம் எழுத்துகளை , கருத்துகளைப்பகிர்ந்துகொள்கின்றார்கள். அவை ஆரோக்கியமானவை.

இணைய இதழ்கள், இணைய எழுத்துகளையும் ஆரம்பத்தில் இவ்விதமே கூறினார்கள். ஆனால் இன்று இணையத்தின் பயனை எழுத்தாளர்கள் பலரும் உணர்ந்து விட்டார்கள்மதே சமயம் இன்னும் வலைப்பூக்களில் தம் படைப்புகளைப்பதிவேற்றாத எழுத்தாளர்களும் பலருள்ளனர். எவ்விதம் இணையத்தை ஆரோக்கியமாகப்பாவிக்கலாமோ அவ்விதமே முகநூலையும் எவரும் ஆரோக்கியமாகப்பாவிக்கலாம். முகநூலிலுள்ள முக்கியமான நன்மைகளிலொன்று உடனுக்குடன் உலகின் எந்த மூலையில் இருந்தாலும் விரைவில் தொடர்பு கொள்ளலாம். எங்குமே கிடைக்காத படைப்புகள் பலவற்றை இவ்விதமான தொடர்புகள் மூலம் பெற்றுக்கொள்ளும் சாத்தியங்களுள்ளன. சந்தேகங்கள் பலவற்றை உடனுக்குடன் தீர்த்துக்கொள்ள முடிகின்றது. இவ்விதம் கூறிக்கொண்டே போகலாம். எனவே முகநூலை அவ்வளவு சாதாரணமாகக் கருதிவிட முடியாது. அதனால் பெறக்கூடிய பயன்களைப்பெறுவதன் மூலம் அதனை ஆரோக்கியமாகப் பயன்படுத்துவதே சிறப்பான செயற்பாடாகவிருக்க முடியும்.

Reply
பிச்சைக்காரன் says:
May 29, 2020 at 2:52 am
முகநூல் என்பதே தீமை என்பதல்ல. இலக்கியத்தில் தமது முத்திரை பதித்த எழுத்தாளர்கள் உட்பட பல்துறை மேதைகள் முகநூலில் இயங்குகிறார்கள். அது வரவேற்கத்தக்கது

ஆனால் சிலர் முகநூலில் தமது நண்பர்களின் பின்னூட்டத்தை வைத்தே தம்மை இலக்கியவாதிகள் என நினைத்துக்கொள்ள தலைப்படுகிறார்கள். ” போர்ஹெஸ் எழுத்தை மிஞ்சி விட்டீர்கள். கொர்த்தசார் மாதிரியே இருக்கிறது. மாபசானெல்லாம் உங்கள் முன் தூசு ” என்பது போன்ற பின்னூட்டங்களைப்பாரத்து மயங்கி விடுகிறார்கள். முகநூல் தொடர்புகளை வைத்து புத்தகங்களும் வெளிவந்து விடுகின்றன. ரமணிசந்திரன் , ராஜேஷ்குமார் போன்றோர தம்மை இலக்கியவாதிகளாக முன்வைப்பதில்லை. குறிப்பிட்ட பகுதி வாசகர்களை திருப்திபடுத்துகிறோம் என்ற தெளிவு அவர்களிடம் இருக்கிறது. முகநூல் எழுத்தாளர்களுக்கும் இந்த தெளிவு தேவை. லைக்குகளுக்காக எழுதினால் சந்தோஷம். இலக்கிய வாசகனுக்காக எழுதுவது என தீர்மானித்தால் அதற்கேற்ப உழைப்பை நல்க வேண்டும். பின்னூட்டங்களில் மகிழாமல் முகநூல் தொடர்புகளை நம்பாமல் , தனது பிரதியை பொதுவான தளத்தில் விமர்சனத்துக்கு உட்படுத்தி சுயபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். இப்படி முகநூல் மூலம் அறிமுகமாகி , தமது தகுதியால் முத்திரை பதித்தோரும் உண்டு என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.. ஆனால் பெரும்பாலானோர் தகுதி ஏதும் இன்றி இணைய அரசியல் மூலம் பிரபலமாக இருப்பதும் நடக்கிறது. இந்த தாழ்வுணர்ச்சியை மறைக்க ராஜேஷ்குமார் , ரமணிசந்திரன் போன்றோரை விமர்சித்து , அவர்களைவிட தாங்கள் மேல் என காட்டிக்கொள்ள முயல்கிறார்கள். இது தேவையற்றது. முகநூல் எழுத்து , வணிக எழுத்து , கேளிக்கை எழுத்து என எதுவுமே இழிவு கிடையாது. இலக்கிய தகுதி இன்றி இலக்கியம் என பம்மாத்து செய்வதுதான் தவறீ

சுப்ரபாரதிமணியன் இயல்புவாத கலைஞன்


  சுப்ரபாரதி மணியன் போன்ற எழுத்தாளர்களை அணுகுவதில் ஒரு தர்மசங்கடம் உண்டு.

உதாரணமாக ஒரு தனுஷ் படமோ விஷால் படமோ பார்த்தால் நன்றாக நடித்தீர்கள் என கைகொடுத்துப் பாராட்டலாம். ஆனால் சிவாஜி கணேசன் படத்தை பார்த்துவிட்டு அவரை பாராட்டுவது என்பது சற்றே சங்கடமானது. காரணம் அவர் பார்க்காத பாராட்டா, அவர் பார்க்காத விமர்சனமா?

அதுபோல சுப்ரபாரதிமணியன் பல ஆண்டுகளாக பல்வேறு பத்திரிக்கைகளில் எழுதி வருபவர். பல்வேறு இலக்கியமேடைகளைக் கண்டவர்.  வணிக இதழ்கள் முதல் இலக்கிய இதழ்கள்வரை இவருக்கு பலதரப்பட்ட வாசகர்கள் உண்டு
முற்போக்கு மேடைகளில் இவரை அவ்வப்போது குறிப்பிட்டு பேசுவார்கள்
ஆனால் இவரை முற்போக்கு எழுத்தாளர் என்பதைவிட , பிரச்சார தொனியற்ற ஆசிரியரின் குறுக்கீடு அவ்வளவாக இல்லாத இயல்புவாத எழுத்தாளர் என்று குறிப்பிடுவதே சரியாக இருக்கும்

இந்த புரிதலோடு கச்சிதமாக தொகுக்கப்பட்ட சிறுகதை தொகுப்புதான் காவ்யா வெளியீடாக வந்துள்ள " ஆழம்" சிறுகதை தொகுப்பு

ரேகைக்காரன் , மிச்சம் , தீர்ப்பு , கசிவு ,இடம் பிடித்தவர்கள் , வேளை , மூன்றாவது வரம் , தீட்டு , மினுக்கம் , வாசம் , கடைசிப்பார்வை , புகை , நசுக்கம் , ஆழம் ஆகிய கதைகள் இதில் இடம் பெற்றுள்ளன.

இவற்றுள் ரேகைக்காரன் மற்றும் மூன்றாவது வரம் ஆகிய கதைகள் , கைதேரந்த எழுத்தாளர்கள் யார் வேண்டுமென்றாலும் எழுதிவிடக்கூடிய சுவையான கதைகள்

மற்றவை அனைத்துமே சுப்ரபாரதிமணியன் மட்டுமே எழுதக்கூடிய பிரத்யேக கதைகள். ஒவ்வொரு கதையும் ஜோடனைகளோ அலங்காரபாங்களோ ஏதுமின்றி , கதாசிரியரின் தலையீடு இன்றி நடப்பதை நடந்தவாறு , அவை நிகழும் இயல்பான வேகத்திலேயே நம் முன் நிகழ்த்திக் காட்டுகிறது

கதையை சுவாரஸ்யப்படுத்த சில சம்பவங்களுக்கு அழுத்தம் கொடுப்பது , நகாசு வேலைகள் செய்வது , கதாசிரியனின் பார்வையை முன்வைப்பது , விமர்சிப்பது போன்ற யதாரத்தவாத பாணி தவிர்க்கப்பட்டுள்ளது


இயல்புவாதத்தை தவிர பிறவற்றுக்கு தான் எதிரியல்ல என காட்டுவதற்காக முன்பு குறிப்பிட்ட இரு கதைகளை சேர்த்துள்ளாரோ என்னவோ?

தொழில் சார்ந்த நகரம் மனிதனை மனித உணர்வுகளை ஆன்மிகத்தை எப்படி எல்லாம் இயந்திரமயமாக்குகிறது. அதற்குள்ளும் மனிதம் எப்படி இயங்குகிறது என்பதை பல கதைகளில் பார்க்கிறோம்

 ஒரு ஷாட்டில் எடுக்கப்பட்ட ஆங்கிலப்படங்கள் சில உண்டு. அதுபோல சில கதைகள்.  கேமிராவை ஒரு இடத்தில் வைப்பதோடு கதாசிரியர் வேலை முடிந்து விடுகிறது. கதையின் போக்கில் குறுக்கிடுவதோ சுவையை கூட்டுவதற்கு அழுத்தம்கொடுப்பதோ இல்லை. தயவுதாட்சண்யம் அற்ற அந்த உண்மை நம்மை நிலைகுலைய வைக்கிறது

    புகை என்றொரு கதை. பனியன் கம்பெனி ஒன்றில் வேலை பார்க்கும் பையன் தர்மராஜ். சக தொழிலாளி கெளசி அவன் அக்கா போன்றவள். ஒரு நாள் யாரோ வருகிறார்கள் என்பதற்காக இருவரும் வேலை முடிந்தபின்னும் அங்கேயே இருக்க வேண்டிய சூழல். வந்தவன் யார் என்று பாரத்தால் முதலாளிக்கு வேண்டியவன். முன்பு"ஒரு முறை அவளிடம் தவறாக நடக்க முற்பட்டு அவளிடம் அறை வாங்கியவன்.
இப்போது அவளை தனியாக சந்திக்க நேர்ந்ததில் அவனுக்கு குரூர திருப்தி.
இவளோ முன்பு இருந்த கோபக்காரி அல்ல. இது போன்றவற்றை இயல்பாக ஏற்க வேறு வழியின்றி வேதனையுடன் ஏற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்து இருக்கிறாள்

இந்த சூழலில் அந்த ஆள் இவளிடம் தவறாக பேசுகிறான். அது அவளுக்குப்பிடிக்காவிட்டாலும் இவற்றை எல்லாம் எதிர்க்க முடியாது அன்பதை வாழ்க்கை அவளுக்கு கற்றுத்தந்துள்ளது
அவன் இவளை வித்தியாசமாக பழி வாங்க நினைத்து,அந்த அப்பாவி பையனான தர்மராஜை இதில் ஈடுபடுத்த முனைகிறான். அந்த கணத்தில் அவளிடம் மாற்றம் நிகழ்கிறது. இந்த வக்ரத்தில் இருந்து தர்மராஜை காப்பாற்றி அவனை தப்பித்தோட செய்து விட்டு , அவன் முன் கோபமும் எரிச்சலுமாக அசைக்க முடியாத குத்துக்கல்லாக நின்றாள் என முடிகிறது என முடிகிறது கதை.
மனதை உலுக்கிவிடுகிறது இந்த நிகழ்வு

வேலையோ காசோ இல்லாமல் சாலையில் நடை போடும் ஒரு தொழிலாளி , அந்த சிறிய கணப்பொழுதில் எப்படி குற்றவாளியாக மாறுகிறான் என்பதை துல்லியமாக பதிவு செய்யும் கதை ஒன்று அது சொல்லப்படும் விதத்தால் மனதில் தைக்கிறது

நான் லீனியர் பாணி என்பதை ஒரு யுக்தியாக  பயன்படுத்தக்கூடாது. அதற்கு தேவை இருக்க வேண்டும். பிரதி,அதை கோர வேண்டும்
ஆழம் என்ற கதை உண்மையிலேயே அடியற்ற ஆழத்துக்கு நம்மை பயணிக்க வைக்கிறது

மோகன் ,கீர்த்தி , சிந்தாமணி , கீதா ,கந்தசாமி ஆகிய பாத்திரங்களின் மேலடுக்குகள் ஆழங்கள் என பயணித்திருப்பது இந்த தொகுப்பிலேயே வித்தியாசமான கதை.தலைப்புக்கதையாக இதை தேர்ந்தது சிறப்பு. மினுக்கம் கதையும் வித்தியாசமானதுதான்

தொழிற்சாலை , வெயில் , வெப்பம் , வறட்சி , வறுமை என்ற தளத்தில் நின்று வாசிப்பின்பத்தை தருவதற்கு உண்மையிலேயே மேதைமை தேவை

மதுக்கடையில் கிடைக்கும் உயர்ரக வாசம் , சாவதற்கு உதவாமல் போய்விட்டோம்போலயே என்ற குழப்பம் , சாமிக்கு பலி கொடுப்பதில் தந்திரம் என வாழ்வின் நகைமுரண்களைப் படிக்கும்போது அன்றாடம் பல விஷயஙககளை தவற விடுகிறோம்போலயே என தோன்றுகிறது.
  நடைத்துணைக்காக வாங்கும் கைத்தடியால் வாழ்க்கையே இருளில் சிக்குவதும் , பாதிக்கப்பட்டவரின் இடத்தை கைத்தடி பிடிப்பதும் அழகான படிமம் ( இடம் பிடித்தவர்கள்)

இவ்வளவு வறுமையிலும் நோய்மையிலும் அன்பு துளிர்விடும் கதையான வேளை சிறுகதை வெகு வெகு யதார்த்தம்

உண்மையை நேருக்கு நேர் சந்திக்க வைக்கும் இவரது எழுத்துகள் தனித்துவம் வாய்ந்தவை என்பதை இநகத சிறுகதை தொகுப்பும் உணர்த்துகிறது





















Thursday, May 28, 2020

யதார்த்த வாதமும் சாருவும் . விவாதம் தேவை


 எதையும் மனதில் வைத்துக் கொள்ளாமல் வெளிப்படையாக பேசுவது சாரு பாணி

எழுத்தாளர் கார்ல் மார்க்ஸ் நூல் வெளியீட்டு விழாவில் பேசிய சாரு , அவரது சிறுகதைகள் பிரமாதம் என்றும் ஆனால் அந்த வகை கதைகளுக்கான தேவை முடிந்து விட்டது என்றும் பேசினார். யதாரத்தவாத பாணி காலாவதியாகிவிட்டது என்றார்

வாசகனை கவர வேண்டுமென்றால் யதார்த்தவாதம் நல்ல பாணிதான். பிரபலமான கதைகள் பல யதார்த்தவாத கதைகள்தான்.

இன்று பிரபலமாக பேசப்படும் பல கதைகளை விட உங்கள் கதைகள் சிறப்பாக உள்ளன என்ற தெளிவுடன் சொல்கிறேன்.  மீண்டும் மீண்டும் இதேபாணியில் எழுதுவதில் அர்த்தமில்லை என்றார் சாரு

மிகை நடிப்பு படங்களை ஒரு காலத்தில் ரசித்தோம். இன்று அப்படி நடிக்கமுடியுமா ? மிகை நடிப்பு படங்கள் இழிவானவை என்பதல்ல. அந்த பாணிக்கான காலம் முடிந்து விட்டது .

அதுபோல யதார்த்தவாதம் முடிவுக்கு வந்துவிட்டது என்று ஆக்கப்பூர்வமாக தன் விமர்சனத்தை முன் வைத்தார் சாரு;

அதன்பின் கார்ல் மார்க்ஸ் பேசினார்

எனக்கு இப்படி எழுதுவதுதான் வசதியாக இருக்கிறது என்றோ , யதார்த்தவாதத்தின் தேவை இன்றும் இருக்கிறது என்றோ சாருவை வெட்டி அவர் பேசியிருக்கலாம். அல்லது சாருவை ஒட்டியும் அவர் பேசியிருக்கலாம். ஆனால் அவர் பேச முனைந்தபோது மனுஷ்யபுத்திரன் சம்பந்தமில்லாமல் பேசி பேச்சை வேறு திசைக்கு மாற்றினார். கடைசியில் இந்த விவாதம் குறித்து என்ன நினைக்கிறீர்கள் என சாருவிடம் கேட்டபோது விவாதமே நடக்கவில்லையே என சிரித்தபடி சொன்னார். என் கருத்து அடித்து துவைத்தாலும் , அல்லது ஏற்றாலும் எனக்கு சம்மதமே என அவர் சொல்லியும் அது விவாதிக்கப்படவில்லை

ஆனால் நாஞ்சில் நாடன் தன் கருத்தை அழகாக எடுத்து வைத்தார்.

வெளிநாட்டில் இருந்து வரும்போது , ஊருக்கு வந்தால் மது அருந்தமுடியாது என்பதால் பயணம் முழுக்க மதுவில் திளைத்தோரைக் கண்டேன்

அதுபோல விடுமுறை முடிந்து கிளம்புகையில் இனி இரண்டு ஆண்டுகள் பிரிவு என்ற நிலையில் சூழலை மறந்து தன் மனைவியின் இதழ்களில் முத்தமிட்ட கணவனைக் கண்டேன் என்றார்

இதுபோன்ற தருணங்கள்தான் முக்கியம். யதார்த்தவாதம் , பின்நவீனத்துவம் என்ற பிரிவுகள் தேவையில்லை என்றார்

அவரது கூற்று அங்கே விவாதிக்கப்படவில்லை.

ஆனால் நண்பர்கள் சிலர் அவர் கூறிய தருணத்தை , உணர்ச்சி மல்க எப்படி எல்லாம் எழுதியிருக்க முடியும் என விவாதித்தோம். ஒரு நல்ல தருணத்தை செண்டிமெண்ட் குப்பையாக்கி வீணடிப்பது தவறு என்றால் அது எழுதவும் எளிது. படிப்பதும் எளிது என்பதால் பலர் யதார்த்தவாத எழுத்தையே கைக்கொள்ள விரும்புகின்றனர் என்பது தெளிவு
இது நிற்க

அங்கே விவாதம் நடக்காவிட்டாலும் இன்னொரு சூழலில் விவாதம் நடந்தது

அராத்து எழுதிய பொண்டாட்டி நாவலில் இப்படி ஒரு வரி வருகிறது

குத்தவே நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாத அம்மனின் கைகளில் சூலத்தைக் கொடுப்பது எவ்வளவு பெரிய வக்கிரம்


இது தனக்குப் பிடிக்கவில்லை என கார்ல் மார்க்ஸ் இப்படி மாற்றுகிறார்

அவள் குத்துவாள் என்பதை  கற்பனை செய்தே பார்க்க முடியாத அம்மனின் கைகளில் சூலத்தை தந்தது எவ்வளவு பெரிய வக்கிரம்

  மேலோட்டமான பார்வையிலேயே இரண்டின் அர்த்தமும் வேறு வேறு என புரிகிறது அல்லவா

நாவலின் முதல் வரியில் இருந்து கடைசிவரி வரை கன்சிஸ்டண்ட்டாக , இலகுவாக , படிப்பவரைக்கவரும் வண்ணம் எழுதுவது ஒரு பாணி

பண்டித நடை , இலகு நடை , திருகல் நடை என கதம்பமாக எழுதுவது பின்நவீனத்துவ கூறுகளில் ஒன்று. சில பகுதிகளில் பிரஞ்ஞைப்பூர்வமாக தப்புதப்பாக எழுதுவதும் உண்டு. எந்த பாத்திரத்தின் கூாற்று , கதையின் சூழல் என பல விஷயங்களைக்கவனித்தாக வேண்டும்

பொண்டாட்டி நாவலில் ஆரம்பத்தில் ஒரு பகுதி அப்படி இருக்கும் . அதற்கு ஒரு காரணம் உண்டு.

மேடையில் சொல்லாததை கார்ல் மாரக்ஸ் இந்த விவாதத்தில் தெளிவு படுத்தினார். அவருக்கு யதார்த்தவாத கதைகள்தான் பிடித்திருக்கிறது.  அதற்கான தேவை இருப்பதாக நினைக்கிறார்.

நல்லதுதான்.  ஆனால் அதற்காக சாருவையோ சாருவின் வாசகர்களையோ எதிரிகளாக நினைக்க வேண்டியதில்லை.

சாருவைப் பொறுத்தவரை அவர் , வழக்கமான சிறுகதை வடிவான , ஆரம்பம் ஒரு முடிவு ஓர் உச்ச கணம் என்ற மரபான கதைகளும் எழுதியதுண்டு.  பெரும்புகழ் பெற்ற அந்த கதைகளுக்காகவே அவரை நினைவுகூர்வோரும் உண்டு
பவராலும் பாராட்டப்படும் பிளாக் நம்பர் 27 த்ரிலோக்புரி என்ற தனது
கதையையே கடுமையாக விமர்சிக்ககூடியவர் சாரு

சமீபத்தில் பீச் என்ற சிறுகதை குறித்துப் பேசினார்.  கதாபாத்திர அறிமுகம் , அதற்கு சிக்கல் , அதன் முடிவு என்பது அதில் இருக்காது. அதாவது அதில் கதை என ஒன்று நிகழாது
ஆனால் அது சிறந்த சிறுகதைகளில் ஒன்றாக போற்றப்படுகிறது

ராசலீலாவில் இத்தகைய தருணங்கள் ஏராளமாக இருக்கும்

த்ரிலோக்புரி கதையை சீக்கியர் படுகொலை சம்பவத்தின்போது அங்கு இருந்த யார் வேண்டுமானாலும் எழுதிவிட முடியும். உன்னத சங்கீதம், நேனோ நட்சத்திரங்களிடம் இருந்து செய்தி கொண்டுவந்தவர்களும் பிணத்தின்னிகளும் போன்ற கதைகளை எழுதுவதற்குதான் சாரு தேவை என்பார் அவர்

யதார்த்தவாதம் காலாவதியாகி விட்டது என்பது தனது வாழ்வை வேள்வியாக்கி தன்னையே அவியாக்கி அவர் அடைந்த தரிசனம்.

அதை ஆக்கப்பூர்வமாக விவாதிப்பதே சாரு என்ற கலைஞனுக்கு நாம் காட்டும் நன்றியாக இருக்க முடியும்















Followers- இவர்களின் லேட்டஸ்ட் போஸ்ட் என்ன? -http://blogs-lovedby-pichaikaaran.blogspot.com

விரைவான கருத்து பரிமாற்றத்துக்கு ....

hit

hit counter

Blog Archive

என்னை தெரியுமா - நான் சிரித்து பழகி கருத்தை கவரும் ரசிகன் என்னை தெரியுமா